The Grand Budapest Hotel (2014), reż. Wes Anderson, cz. XIV

      Kościół Ewangelicki pw. Trójcy Świętej to ostatnia lokacja, którą mam do zaproponowania w związku z plenerami "The Grand Budapest Hotel".

     Rozbudowywany przez kolejne wieki kościółek posłużył za wnętrze klasztoru w tym niezwykłym filmie. Wejście na jego teren odbywa się za drobną opłatą przeznaczoną na jego utrzymanie. Na okres kręcenia zdjęć i tak niewielką świątynię zmniejszono optycznie dodając na wysokości organa czerwoną ścianę. 

     Reszta kościoła prezentuje się praktycznie identycznie jak na filmie.

     Klimat zakonu podkręcono tu jedynie stawiając w kilku miejscach świeczniki, co widać na każdym z powyższych ujęć.

Zemsta Świętego / Vendetta for the Saint (1969), reż. Jim O'Connolly, cz. XIV

      Witam się dzisiaj zdjęciami z pięknego Marsaxlokk.

     Wioska zmieniła się dość istotnie na przestrzeni tych kilkudziesięciu lat. Nie to że rozkład ulic czy budynków się pozmieniał, ale znacznie przybyło tych drugich. Pomijam już brak miejsc do zaparkowania, bo to już jest normą w każdym mieście.

     Elementem, który się nie zmienił, są charakterystyczne kolorowe łódki, z których m.in. słynie Malta, a w Marsaxlokk jest ich naprawdę dużo.

     Siedząc w jednej z kafejek i przyglądając się nabrzeżu pełnemu turystów było mi trochę żal tego, że nie da się przeżyć tego miejsca w taki sposób jak to było za czasów Świętego. No ale świat się rozwija, taka jest kolej rzeczy i nic się z tym nie zrobi. 

Prawdziwe zbrodnie / Dark Crimes (2016), reż. Alexandros Avranas, cz. VII

      Dzisiejszy post to dwa ostatnie zdjęcia z filmu "Dark Crimes". 

     I tak jak to było w poprzednim wpisie dotyczącym tego filmu, plenerem jest tu kompleks Zespołu Szkół Mechanicznych nr 3 w Krakowie. Mi się udało odwiedzić to miejsce późnym latem w słoneczny dzień, natomiast filmowe przedstawienie tej lokacji istotnie budzi grozę.

     Chwilę musiałem się zastanowić, który róg dziedzińca został wykorzystany do tego ujęcia. Ostatecznie układ rynien skierował mnie w to miejsce. Co ciekawe, jasne, aluminiowe elementy zostały w filmie mocno przyciemnione.
 

Rozgrywka / The Two Faces of January (2014), reż. Hossein Amini, cz. V

      W dzisiejszym wpisie kilka kolejnych zdjęć z typowej greckiej kawiarnii, a właściwie jej stolików rozstawionych na urokliwej uliczce przy Forum Rzymskim.

     Wszystkie trzy ujęcia przedstawiają stolik, przy którym usiadło małżeństwo MacFarland. Drzewo znajdujące się za Kirsten Dunst ma charakterystyczny znak, który zaskakująco zmienił się w czasie. 

     Przy kręceniu tej sceny wykorzystano jedynie naturalną roślinność, a zrezygnowano z doniczek, których sporo tu jest na co dzień.

     W tym ujęciu rzuca mi się w oczy coś, co nie jest związane z bezpośrednio z lokacją filmową, a mianowicie kostiumy bohaterów i to nie tylko pierwszoplanowych. Wszyscy mają na sobie jasne, pastelowe ubrania, co chyba ma podkreślać że mamy do czynienia z latem, bądź bardzo ciepłym miejscem.

Troja / Troy (2004), reż. Wolfgang Petersen, cz. V

     Ostatni wpis dotyczący "Troi" zamykam dwoma ujęciami z Błękitnej Laguny przy wyspie Camino.

     Achilles rozmawia z wyrocznią, mając wątpliwości czy powinien brać udział w wyprawie na Troję.

     Widać wyraźnie, że przez lata od kręcenia tych zdjęć kilka skał zostało dość istotnie "przyszlifowanych" przez morze.

The Grand Budapest Hotel (2014), reż. Wes Anderson, cz. XIII

      Na dzisiaj przygotowałem dwa ostatnie zdjęcia z Domu Handlowego w Goerlitz.

     Oba przedstawiają hotel w roku 1932. Powyższe zdjęcie zrobione jest z miejsca, w którym ulokowano windę. W tle widać recepcję i główne wejście do budynku.  

     Natomiast w tym miejscu bije serce hotelu - lada concierge. Jak już wcześniej wspominałem, ten punkt na mapie budynku jest zasłonięty czarnym materiałem.

Popeye (1980), reż. Robert Altman, cz. X

      Jesienny klimat zawitał ostatnio w kraju, więc tym bardziej się cieszę, że mogę wrzucić kolejne zdjęcia ze słonecznej wioski Popeye'a.

     Zmierzam w kierunku domu, w którym główny bohater znalazł sobie nocleg. Po drodze mijamy elementy scenografii parku, których nie było tutaj podczas kręcenia filmu.

     Oto i on. Dom Olive, w którym Popeye wynajął pokój na poddaszu. Podobnie jak pozostałe domku w tym miejscu, obecnie jest on znacznie bardzie kolorowy niż miało to miejsce podczas produkcji. Zmieniła się też trochę jego struktura oraz schody do niego prowadzące. Co do wnętrza, to jeszcze przyjdzie na nie pora.

     Na koniec jest widok spod wejścia na posesję na główną uliczkę miasteczka.