Stawka większa niż życie: Hotel Excelsior (1967), reż. Andrzej Konic, cz. X

      Zapraszam na kolejną porcję lokacji z serialu "Stawka większa niż życie". W dzisiejszym poście wracamy do Sopotu i jego szczególnie popularnych miejsc.

     W pierwszej kolejności wchodzimy na Monciak, tuż przy kościele Św. Jerzego. Moją uwagę zwracają wciąż rosnące drzewa - z pierwszego planu i to za bohaterkami. Ostały się przez tyle lat, a to wcale nie jest takie oczywiste.     

     Drugim przystankiem jest przestrzeń przed Grand Hotelem. W miejscu, gdzie znajduje się obecnie parking, do nakręcenia tej sceny ustawiono kiosk. Budynki w tle być może jeszcze istnieją w widocznej w serialu formie, ale zostały zasłonięte kościołem pw. Św. Andrzeja Boboli.

     Sam podjazd pod hotel nie może się zbytnio różnić od tego co widzimy na ekranie. W oczy rzucają się przede wszystkim białe maszty i barierki dodane na murkach przy jezdni.

     Przeciwna strona tego samego podjazdu. Tu, oprócz barierek, nowym elementem jest podstawa latarni. Reszta pozostała niezmieniona. Kto wie, może kostki którymi wyłożona jest droga był również świadkami kręcenia tej sceny.

Stawka większa niż życie: Hotel Excelsior (1967), reż. Andrzej Konic, cz. IX

      Kolejny wpis odnoszący się do legendarnego polskiego serialu, ale tym razem jego drugiego odcinka. Mimo to numerację postów zapisuję jako kontynuację bo traktuję ten serial jako jedno dzieło. 

     

      Po raz kolejny odwiedzamy wnętrze hotelu Grand w Sopocie. Największą zmianą jaką można zaobserwować w tym porównaniu to lada recepcji, która w serialu znajduje się we wnęce po prawej stronie od drzwi wyjściowych. Obecnie są tutaj drzwi prowadzące do administracji jak się domyślam oraz drewniane drzwi prowadzące na zewnątrz, których nie widać na czarno-białych ujęciach, ale mogły być zastawione szafką na klucze.

Stawka większa niż życie: W imieniu Rzeczypospolitej (1968), reż. Janusz Morgenstern, cz. VIII

      Dzisiaj na tapecie Kraków i ulica Reformacka.

     Asfalt w tle zdecydowanie się odmłodził, za to budynek w tle postarzał.

     Takie same wnioski można wyciągnąć z tego ujęcia. 

          Jerzy Trela jako jeden z niedoszłych zabójców Klossa...        

      ...sam kończy na schodach przed furtką prowadzącą na teren kościoła.

Stawka większa niż życie: W imieniu Rzeczypospolitej (1968), reż. Janusz Morgenstern, cz. VII

     Chciałbym móc przenieść się na moment do czasów, kiedy powstawały zdjęcia do "Stawki...". Kraków nie był wtedy tak bardzo "odpicowany" jak obecnie, ale wydaje mi się, że atmosfera tego miasta musiała być jeszcze bardziej magiczna. Mniej turystów, mniej pojazdów, mniej błyszczących reklam...  

      Ulica Reformacka. Przy kamienicy tutaj widocznej kręcono zdjęcia do "Katynia". Nas obchodzi jednak dalsza część ulicy, a konkretnie miejsce wzdłuż ogrodzenia, za którym znajduje się droga krzyżowa. Tutaj uciekał Kloss po nieudanym zamachu na niego. 

      Drzewo, które mijał po wejściu na ten teren już nie istnieje, ale wydaje mi się, że w jego miejscu widać wciąż dziurę po korzeniach.

      Krzyż natomiast pozostał na swoim miejscu, dzięki czemu miałem punkt odniesienia. Muszę zaznaczyć, że brama prowadząca tutaj jest zamknięta i zdjęcia musiałem wykonać zza ogrodzenia, przez co "wcisnęło" mi się tutaj nieplanowane drzewo.

      Ostatnie ujęcie - Kloss chowa się w jednej z kapliczek. Nie jestem do końca pewien, ale wydaje mi się, że na serialowym drzewie widać ślad po uszkodzeniu, które rozrosło się tak jak to widać na moim zdjęciu.

Stawka większa niż życie: W imieniu Rzeczypospolitej (1968), reż. Janusz Morgenstern, cz. VI

    W tym poście wracam do sceny zamachu na Klossa, kręconej na ulicy św. Marka w Krakowie.

     Wygląd kamienicy na wysokości której stoją agenci zmienił się istotnie. Nie gość, że jedno okno zostało przerobione na wejście, to jeszcze cała reszta została zabudowana drewnianą elewacją.

     Dalsza część budynku, w porównaniu z tym co widać w serialu została odnowiona....

     ...choć i dzisiaj przydałby się tutaj porządny remont. 

Stawka większa niż życie: W imieniu Rzeczypospolitej (1968), reż. Janusz Morgenstern, cz. V

     Czas na kolejne lokacje krakowskie. Dzisiaj cztery ujęcia z ulicy św. Marka.

      Bohaterem tego wpisu można nazwać nie tyle Kolssa co kościół pw. św. Marka, który widać tu na każdym zdjęciu.

      Dolna część murów zostało trochę zmieniona od czasów powstawania serialu. Płaska cementowa ściana została zastąpiona kamienistą.

      Również cegły w wystających elementach zyskały drugie życie.

     Wygląda na to, że także chodnik został położony od nowa.

Stawka większa niż życie: W imieniu Rzeczypospolitej (1968), reż. Janusz Morgenstern, cz. IV

    Dzisiaj czas na Kraków i skrzyżowanie ulic św. Marka, Pijarskiej i Reformackiej. Miejsce, znane już z filmu "Katyń" (scena, kiedy dżip podjeżdża pod kamienicę). Tym razem, śledzimy ujęcia ze zbliżającego się zamachu na agenta J-23.

     Skrzypek stoi pod bramą prowadzącą na posesję kościoła franciszkanów. W tym miejscu widać jasno, że bruk na podjeździe został zmieniony wyraźnie odcinając go od chodnika.

     W tym ujęciu na pierwszy plan wchodzi współczesna zieleń, która wyrwała się spod kontroli i zaczyna wychodzić poza wysepkę. Inne rzeczy,  które zwróciły moją uwagę to ślad po tabliczce na budynku z tyłu i okno, które wygląda na to samo co 50 lat temu.

Stawka większa niż życie: W imieniu Rzeczypospolitej (1968), reż. Janusz Morgenstern, cz. III

     Dzisiaj przypadła kolej na następne zdjęcia z wizyty w Krakowie śladami serialu "Stawka większa niż życie".

      Ulica Kanonicza prowadzi od Wawelu do ulicy Senackiej i jest praktycznie równoległa do ulicy Grodzkiej. To na niej umiejscowiono punkt, w którym J-23 wymieniał się informacjami ze swoją siatką.

      Krótkie przekazy w formie notatki były umieszczane wewnątrz kołatki. W serialu te sceny były kręcone przy otwartej bramie, natomiast podczas mojej wizyty była ona zamknięta.

     Nie przeszkodziło mi to jednak wykonać ujęcia samej głowy, naśladującego to z serialu. Wydaje mi się, że w momencie kręcenia zdjęć miała ona ciemny kolor i wygląda na to, że powoli wraca do tej kolorystyki.

Stawka większa niż życie: W imieniu Rzeczypospolitej (1968), reż. Janusz Morgenstern, cz. II

     Dwa kolejne ujęcia z Krakowa widziane przez pryzmat "Stawki...".

      Oba pochodzą ze sceny, w której Hans Kloss spotyka się z jednym z konspiratorów w kawiarni. Obecnie w tym miejscu znajduje się klub muzyczny. Ja nie wchodziłem do środka; zdjęcie wykonałem na chodniku. Kamienica znajduje się naprzeciw teatru im. Juliusza Słowackiego. Dla potrzeb serialu na jej froncie dodano odpowiednie symbole, mówiące o tym kto rządzi krajem.

     To ujęcie przedstawia lewą część podjazdu do teatru. Elementem, który łączy oba zdjęcia jest słup, na którym zawieszone są latarnie, a który obecnie z tej perspektywy jest już prawie niewidoczny.

Stawka większa niż życie: W imieniu Rzeczypospolitej (1968), reż. Janusz Morgenstern

     Wędrówka po Krakowie zmierza dzisiaj w historyczne rejony, z tym że nie mam tu na myśli Zamku Królewskiego na Wawelu, ale historię bardziej współczesną. Bo oto sąsiadująca z owym zabytkiem alejka była plenerem do sceny otwierającej 10. odcinek serialu "Stawka większa niż życie".   

     Mowa konkretnie o plantach rozciągających się od zachodu, tuż przy zamku. Pierwsze ujęcie w serialu pokazuje dwie wieże, których obecnie z tego samego miejsca już praktycznie nie widać (przynajmniej jeśli patrzy się na nie przez kwitnące drzewa, zimą może to być osiągalne).

     Kamera zmierza do poziomu chodnika, na którym widać szukającą niedopałków postać. W tym momencie widać już więcej zbieżnych punktów, jak np. jezdnię i fragment muru otaczający zbocze na którym znajduje się wjazd do zamku. Drzewa widocznego na filmie nie dopatrzyłem się w tym miejscu. 

     Lekko w lewo widać już pierwszy skrawek wspomnianych plantów. Na tym ujęciu fajnie widać jak zmienia się rzeczywistość w takich uczęszczanych miejscach. Ulica z parą śmietników zyskała w międzyczasie pół tony żelaznych płotków, słupków, latarni itp.

     Idąc w głąb ścieżki widać zmianę w sposobie zagospodarowania zieleni. Ze zdjęcia można wnioskować, że usunięto sporą ilość drzew, ale tak nie jest. Przypadkowo posadzone drzewa są teraz nieco bardziej uporządkowane.

     Ławeczka, jak też ta widoczna zdjęcie wcześniej, nie znajdują się najprawdopodobniej w identycznych miejscach. Nie miałem jednak zamiaru szukać tego właściwego miejsca w którym Hans Kloss gasił papierosa, a zrobiłem zdjęcie podobne do serialowego, bo to też bardzo dobrze pokazuje zmiany jakich tu dokonano w przeciągu półwiecza.