Stawka większa niż życie: Hotel Excelsior (1967), reż. Andrzej Konic, cz. X

      Zapraszam na kolejną porcję lokacji z serialu "Stawka większa niż życie". W dzisiejszym poście wracamy do Sopotu i jego szczególnie popularnych miejsc.

     W pierwszej kolejności wchodzimy na Monciak, tuż przy kościele Św. Jerzego. Moją uwagę zwracają wciąż rosnące drzewa - z pierwszego planu i to za bohaterkami. Ostały się przez tyle lat, a to wcale nie jest takie oczywiste.     

     Drugim przystankiem jest przestrzeń przed Grand Hotelem. W miejscu, gdzie znajduje się obecnie parking, do nakręcenia tej sceny ustawiono kiosk. Budynki w tle być może jeszcze istnieją w widocznej w serialu formie, ale zostały zasłonięte kościołem pw. Św. Andrzeja Boboli.

     Sam podjazd pod hotel nie może się zbytnio różnić od tego co widzimy na ekranie. W oczy rzucają się przede wszystkim białe maszty i barierki dodane na murkach przy jezdni.

     Przeciwna strona tego samego podjazdu. Tu, oprócz barierek, nowym elementem jest podstawa latarni. Reszta pozostała niezmieniona. Kto wie, może kostki którymi wyłożona jest droga był również świadkami kręcenia tej sceny.

Rozgrywka / The Two Faces of January (2014), reż. Hossein Amini, cz. XII

      Muszę przyznać, że Grecy to bardzo gościnni ludzie. Przed wyjazdem na Kretę skontaktowałem się z właścicielem baru, w którym kręcono jedną scenę z "Rozgrywki". Zapytałem czy będę mógł wykonać kilka zdjęć, kiedy już pojawię się na miejscu oraz czy może mi powiedzieć kilka słów o dostępności innego miejsca - Tampakarii. Na zdjęcia zgodził się bez problemu, a o drugim miejscu też napisał kilka słów. Ale najlepsze i tak było osobiste z nim spotkanie. Pamiętał mnie z naszej wymiany maili, odpowiadał na wszystkie pytania jakie mu zadałem.

     Wspomniana scena był kręcona w centrum Chanii. Porównanie zdjęć nasuwa mi na myśl pewną kwestią. Same ściany kamienic są miejscami zaniedbane, sypie się nich tynk. Pytanie jak patrzeć na taki stan rzeczy - czy jako lenistwo, zaniedbanie administratorów tych budynków, czy jako charakterystyczną część greckiego krajobrazu? A może jedno i drugie? Zwracam uwagę, że wygląd uliczki w obecnym stanie, czyli już udekorowanej kwiatami ma zupełnie inny charakter niż ten przedstawiony na filmie (bardzo chłodny czy nawet nieprzyjemny).

     Po prawej stronie widzimy boczne wejście do baru, używane prawdopodobnie przez obsługę. To nim bohater grany przez Viggo wchodzi do lokalu.

    Wnętrze zostało istotnie przerobione na potrzeby filmu. Właściwie to gdyby nie wskazówki szefa, trudno by było odnaleźć właściwe miejsce.     

A na koniec zostawiam zdjęcie planszy, która dumnie wisi przy głównym wejściu do lokalu. Jak widać, dla właściciela moment kręcenia filmu był istotnym wydarzeniem, co dało się wyczuć również w rozmowie z nim.

 

Działa Navarony / The Guns of Navarone (1961), reż. J. Lee Thompson

      "Działa Navarony", obraz oparty na powieści Alastaira MacLeana (tego od również sfilmowanych "Stacji arktycznej Zebra" i "Tylko dla orłów") był jednym z największych sukcesów finansowych tamtej epoki. Można powiedzieć, że ten film zapoczątkował trend filmów wojennych w latach 60. i 70. Za plenery posłużyły lokacje na greckiej wyspie Rodos, natomiast scenografię większości wnętrz i jaskinię z działami zbudowano na terenie brytyjskich Shepperton Studios. 

     Przypłynięcie bohaterów od Navarony nakręcono w zatoce Kolona Harbor, w stolicy wyspy. Na tle przypływającego statku widać wieżę Naillac. Sama przystań zdecydowanie została zmieniona od czasu zdjęć, ponieważ jej proporcje mają się nijak do tej widocznej na filmie.

Popeye (1980), reż. Robert Altman, cz. XVII

      Zapraszam kolejny raz do magicznej wioski Popeye'a. Motywem przewodnim dzisiejszych zdjęć jest Olivia, w którą wcieliła się Shelley Duvall oraz właściwie jeden budynek, który w filmie był restauracją, ale obecnie jest to zupełnie inna konstrukcja.

 

Rozgrywka / The Two Faces of January (2014), reż. Hossein Amini, cz. XI

      Po kolejnej dłuższej przerwie zapraszam do zapoznania się z innymi porównaniami kadrów z "Rozgrywki".

     Lokacja w której się znajdujemy to ponownie opisywana wcześniej Tampakaria. Pierwsze zdjęcie to krótka przebitka momentu, w którym bohaterowie budzą się po nocnej zabawie. Po dłuższym czasie zorientowałem się, że na kijach opartych o krzesła suszą się ośmiornice, a nie, jak wcześniej myślałem, szmaty. 

    

     W jednym z nowo wyremontowanych budynków mieści się kawiarnia. Trzeba przyznać, że jej miejsce jest osobliwe jak na standardy Chanii. Zewnętrzne stoliki z widokiem na morze znajdują się tuż nad wodą, a mimo to panuje tu niespotykana w mieście cisza.
 

07 zgłoś się: Dlaczego pan zabił moją mamę? (1978), reż. Krzysztof Szmagier, cz. III

      Dzisiaj zdjęcia z serialu o poruczniku Borewiczu i chociaż tym razem są one z innego odcinka to wciąż z Sopotu. 

     Porucznicy Borewicz i Zubek rozmawiając o bieżąco rozpracowywanej sprawie zamawiają od konsumpcji świeżą rybę ze smażalni oraz chłodne piwo. Scena została nagrana niedaleko wejścia na plac przy którym mieści się wejście na molo. I to właśnie ten historyczny napis można dostrzec w tle owego spotkania. Poza budynkiem latarni i bramą prowadzącą na molo, reszta otoczenia zmieniła się w istotny sposób. Zniknął niebieski budynek widoczny za Borewiczem, a smażalnia ryb zmieniła się w wielopiętrowy budynek, w którym mieści się m.in. punkt informacji turystycznej.  
 

13 godzin: Tajna misja w Benghazi / 13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi (2016), reż. Michael Bay, cz. XV

      Dziwnie cicho o Michaelu Bay'u po jego ostatnim "action packed" "Ambulansie" ale to tyle dlatego, że szykuje kolejne widowisko z robotami w tle. Podobno będzie to adaptacja powiesci sci-fi w której maszyny buntują się przeciwko ludziom. A że Bay zastąpił Spielberga na stanowisku reżysera to spłyci zapewne ciekawią fabułę do spektakularnych wybuchów i znowu będzie o nim głośno. 

     Tymczasem ja mam do zaoferowania kilka ostatnich zdjęć z lokacji "13 godzin...", filmu też solidnie wypchanego akcją, ale jednak posiadającego pewną dozę dramatu.   

     Wrogowie amerykanów w pewnym momencie ataku na ich placówkę wchodzą do opuszczonego budynku. Istotnie, w momencie kręcenia ten budynek był już opuszczony od jakiegoś czasu. Dodano tylko kilka elementów scenografii aby podkreślić arabską lokalizację akcji. Do momentu kiedy odwiedzałem to miejsce, a więc do 2017 roku, wciąż można było zobaczyć filmowe napisy (jeśli ktoś wie co mogą oznaczać to proszę się podzielić tą wiedzą) czy plakaty na ścianach.