Akademia Pana Kleksa (1984), reż. Krzysztof Gradowski

      Dzisiaj kilka zdjęć z filmu, który miał wpływ na wiele dzieci w okresie PRL-u. Ja sam oglądałem go pierwszy raz z rówieśnikami dopiero kilka lat po premierze, a i tak pamiętam, że poruszył niejednego z nas. Lokacje które odwiedziłem pochodzą z sekwencji, w której ukazana jest historia szpaka Mateusza. Ta część została nakręcona w okolicy punktu widokowego Skała Olbrzyma przy Zamku Książ.

     Zdjęcia robiłem z pamięci, więc nie wszystko się zgadza, szczególnie na ostatnim, ale mimo tego trzeba przyznać, że okolica wygląda tak samo jak na filmie. Ale żeby to właściwie potwierdzić, trzeba by tutaj przyjść w nocy...

Hrabia Monte Christo / The Count of Monte Cristo (2002), reż. Kevin Reynolds, cz. XII

      Dzisiaj kolejny zestaw słonecznych zdjęć ze słonecznego nabrzeża Birgu.

     Obiektem który został uwieczniony na tych zdjęciach jest siedziba firmy, w której przed zamachem pracował Dantes. Budynek ten pojawił się w jednym z wcześniejszych wpisów od frontu i wówczas zwróciłem uwagę, że część z balkonem została dobudowana. Nie jestem w stanie powiedzieć jak było na prawdę, czy została dobudowana dla potrzeb filmu czy istniała od dawna a została zburzona z jakichś powodów.

     Tak czy inaczej, śladów po przednich filarach już nie ma, a w miejscu firmy znajduje się kawiarnia.

    

Pachnidło: Historia mordercy / Perfume: The Story of a Murderer (2006), reż. Tom Tykwer, cz. XV

      Dzisiaj zapraszam do pięknej Girony w Hiszpanii. Nazwa tego miasteczka czytelnikom bloga powinna być już znajoma. Napiszę więcej - nie sama nazwa, a nawet schody widoczne na poniższych zdjęciach. To na nich kręcono również fragment sekwencji ucieczki Ary'i Stark przed Waif z szóstego sezony "Gry o tron". 

     Wracając do "Pachnidła", mamy tu kolorystykę i klimat zbliżony do tego z serialu słynnej grze.

     Wszelkie atrybuty współczesności schowano, a podkreślono te zrobione z drewna, jak okiennice. I oczywiście schody musiały zostać nieco zabrudzone piachem.

World War Z (2013), reż. Marc Forster, cz. IV

      Dzisiejsze dwa zdjęcia to też maltańskie plenery, ale tym razem w nieco poważniejszym tonie. Mamy bowiem do czynienia z filmem o zombie, ale opowiedzianym najbardziej serio, jak do tej pory widziałem.

      Owym plenerem jest droga w mieście Floriana, biegnąca wzdłuż wschodniego wybrzeża półwyspu Sciberras.

     Przypominam, że kręcona tu akcja ma miejsce w Izraelu, stąd bladożółta kolorystyka nawiązująca do pozostałych ujęć z terenu tego państwa. Fragment jest elementem historycznym, toteż dużych zmian to nie zauważymy - jedynie podrośnięte drzewko i podmieniona tabliczka na filarze. Ingerencji komputerowej również nie stwierdzono. 

Zemsta Świętego / Vendetta for the Saint (1969), reż. Jim O'Connolly, cz. XVII

      Kontynuujemy podróż śladami Świętego. Poniższe trzy zdjęcia pokazują akcję dziejącą się bezpośrednio po tych z poprzedniego wpisu i mającą miejsce rzekomo w tym samym miasteczku, ale... nakręcone zostały na przeciwległym wybrzeżu wyspy, w miejscowości Mellieha. 

    

     Wszystkie trzy zdjęcia przedstawiają jedno miejsce - schody w jednej z uliczek, znajdujące się niedaleko kościoła parafialnego Mellieha (który pojawił się już, kiedy Templar podróżował czerwonym kabrioletem). Miejsce jedno, ale każde ujęcie pokazuje jednak coś innego - to w jak ciekawy sposób zabudowania zostały odnowione i na nowo wpasowane w klimat maltańskiej architektury.

 

13 godzin: Tajna misja w Benghazi / 13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi (2016), reż. Michael Bay, cz. XIII

      Dzisiaj kolejne zdjęcia z Malty śladem akcyjniaka Bay'a. 

     Pierwsze dwa zdjęcia to ponowne frontowa część amerykańskiej bazy. Zdjęcie powyżej to widok na zabudowania znajdujące się naprzeciwko głównej bramy...

     ...a drugie zdjęcie to już ogrodzenie otaczające tę placówkę. Jak widać, oryginalnie przebiega tędy jedynie niewielki murek. Jak już kiedyś można było zauważyć, w miejscu, gdzie znajdował się wjazd, widać obecnie nieco jaśniejszy krawężnik.

     Kolejne dwa zdjęcia to tyły budynków administracji. Tutaj również rozegrały się dramatyczne sceny i to z nich pochodzą te widowiskowe sekwencje zachlapanych krwią folii. Nie daję sobie obciąć ręki, że dopasowałem ujęcia 1:1, ale starałem się jak mogłem. Dodane elementy scenografii dość istotnie zaburzyły odnalezienie się w tym labiryncie metalowych rurek.

     Na koniec zdjęcie smutne, ale taka jest niestety każda wojna.
 

Popeye (1980), reż. Robert Altman, cz. XII

      Zapraszam na kolejną wizytę w domu Państwa Oyl.

     Pokój stołowy, a może raczej kuchnia, został drastycznie przebudowany. Oprócz położenia ścian, właściwie nic się nie zachowało z oryginalnego rozplanowania tego miejsca.

     Widok w lewą stronę również pokazuje tę tendencję. O ile na pierwszym zdjęciu widać, że spora część ściany została zburzona, o tyle tutaj duża jej część została dobudowana. Elementem, który wydaje się łączyć obie przestrzenie czasowe są belki stropowe.

     Na koniec dzisiejszego wpisu zdjęcie ściany, która również podkreśla to, jak bardzo wystrój domu obiega od tego co pierwotnie się tutaj znajdowało.