13 godzin: Tajna misja w Benghazi / 13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi (2016), reż. Michael Bay, cz. XIII

      Dzisiaj kolejne zdjęcia z Malty śladem akcyjniaka Bay'a. 

     Pierwsze dwa zdjęcia to ponowne frontowa część amerykańskiej bazy. Zdjęcie powyżej to widok na zabudowania znajdujące się naprzeciwko głównej bramy...

     ...a drugie zdjęcie to już ogrodzenie otaczające tę placówkę. Jak widać, oryginalnie przebiega tędy jedynie niewielki murek. Jak już kiedyś można było zauważyć, w miejscu, gdzie znajdował się wjazd, widać obecnie nieco jaśniejszy krawężnik.

     Kolejne dwa zdjęcia to tyły budynków administracji. Tutaj również rozegrały się dramatyczne sceny i to z nich pochodzą te widowiskowe sekwencje zachlapanych krwią folii. Nie daję sobie obciąć ręki, że dopasowałem ujęcia 1:1, ale starałem się jak mogłem. Dodane elementy scenografii dość istotnie zaburzyły odnalezienie się w tym labiryncie metalowych rurek.

     Na koniec zdjęcie smutne, ale taka jest niestety każda wojna.
 

Popeye (1980), reż. Robert Altman, cz. XII

      Zapraszam na kolejną wizytę w domu Państwa Oyl.

     Pokój stołowy, a może raczej kuchnia, został drastycznie przebudowany. Oprócz położenia ścian, właściwie nic się nie zachowało z oryginalnego rozplanowania tego miejsca.

     Widok w lewą stronę również pokazuje tę tendencję. O ile na pierwszym zdjęciu widać, że spora część ściany została zburzona, o tyle tutaj duża jej część została dobudowana. Elementem, który wydaje się łączyć obie przestrzenie czasowe są belki stropowe.

     Na koniec dzisiejszego wpisu zdjęcie ściany, która również podkreśla to, jak bardzo wystrój domu obiega od tego co pierwotnie się tutaj znajdowało.

Hrabia Monte Christo / The Count of Monte Cristo (2002), reż. Kevin Reynolds, cz. XI

      Dzisiaj wracamy na wyspę Comino w jedno z ciekawszych miejsc, które tam odwiedziłem. 

     Chodzi mianowicie od drogę wiodącą z popularnej plaży Blue Lagoon do wieży św. Marii. To na tym szlaku nakręcono kilka ujęć z sekwencji, w której Dantes i Jacopo podążając za mapą, szukają skarbu.

     Mogę policzyć na palach jednej ręki ile osób spotkaliśmy po drodze. A widoki są tutaj świetne, bo wznosząc się coraz wyżej mamy piękny widok na morze w przepięknym kolorze, który chyba nawet musiał być nieco zdesaturowany na potrzeby filmu. Do tego dochodzi widok pływających na dole łodzi i relaksujących się w słońcu ludzi.

     Na wyspie jest więcej miejsc, które wykorzystano w filmie, między innymi grota do której wpływa łódź bohaterów albo tzw. głowa słonia, no ale żeby je odwiedzić potrzebna by była prywatna łajba.
 

Most szpiegów / Bridge of Spies (2015), reż. Steven Spielberg, cz. X

      Dzisiaj ostatnie zdjęcia plenerów "Mostu szpiegów". 

     Wszystkie ujęcia pochodzą z jednej sekwencji, w której bohatera grany przez Hanksa, jedzie ze swoim znajomym przez ulice zburzonego Berlina. Ujęcia z tego wpisu zostały nagrane na ulicy Mierniczej, dokładnie w tym samym miejscu, gdzie wcześniej nakręcono scenę budowania muru.

     A to jedno z ciekawszych ujęć w całym moim zbiorze dotyczącym tego filmu. Miejsce, które widać na końcu ulicy służyło za tymczasowy parking dla różnych wojskowych pojazdów podczas kręcenia wcześniej wspomnianej sceny, a także stoisko cateringu. W filmie miejsce to zostało mocno przerobione - ślepa uliczka została po prostu rozciągnięta po horyzont. Trzeba przyznać, że zostało to zrobione bardzo przekonująco.

     Jak to często bywa podczas produkcji filmów, sekwencję jazdy auta, mimo iż wydaje się inaczej, nakręcono na przestrzeni jednego skrzyżowania. Kilka różnorodnych ustawień kamery i mamy wrażenie że auto przejechało kilka przecznic. Magia kina. 

      A na deser wpisy Toma Hanksa oraz Stevena Spielberga do księgi pamiątkowej hotelu Monopol.

Zemsta Świętego / Vendetta for the Saint (1969), reż. Jim O'Connolly, cz. XVI

      Kolejne dwa zdjęcia z Marsaxlokk. W kadrze pojawia się autobus, który odegra znaczącą rolę podczas ucieczki Świętego przed goniącymi go opryszczkami i zajedzie aż do Mdina Gate. Ale na to przyjdzie czas innym razem.

     Centrum miasteczka wyznaczane przez kościół pełne jest (a przynajmniej było przed pandemią) stolików zachęcających turystów do złożenia nawet najmniejszego zamówienia. Co ciekawe na powyższym zdjęciu to pomnik, którego nie było tam w trakcie produkcji. 

     Jedna z ciekawszych rzeczy do zaobserwowania podczas filmowych wycieczek to zmieniający się krajobraz. Budynki stojące wzdłuż tej ulicy jakoś istotnie się nie zmieniły, ale całe otoczenie już tak i to znacząco wpływa na odbieranie tego miejsca.

Gra o tron / Game of Thrones (2016), reż. Miguel Sapochnik, cz. XXI

      W dzisiejszym wpisie wracam do Girony jako pleneru King's Landing w ostatnim odcinku szóstego sezonu "Gry o tron". 

     Zdjęcia z tego wyjazdu segregowałem już dawno temu i nie pamiętam dlaczego do tego wpisu przydzieliłem tylko jedno, ale wiem, że bardzo mi się ono podobało. I tak jest do dzisiaj. Cała sekwencja zniszczenia Wielkiego Septu jest emocjonująca i ciekawie zrobiona, ale to ujęcie szczególnie sobie zapamiętałem z powodu dzwonu, który rozbija fragment ściany innego budynku. Oczywiste jest, że posłużono się tutaj techniką cyfrową, ale zrobiono to tak zręcznie, że będąc na miejscu, bardzo łatwo było wyobrazić sobie tę scenę w rzeczywistości.

 

Hrabia Monte Christo / The Count of Monte Cristo (2002), reż. Kevin Reynolds, cz. X

      Kolejne wspomnienia z pięknej, słonecznej Malty. Dzisiaj lokacje z miejscowości Birgu, dawniej znanej jako Vittoriosa. 

     Po zakończeniu "pracy" dla piratów, Edmond przypływa do Marsylii. Jego śladem podąża wdzięczny za ocalenie mu życia Jacopo. Port do którego przybył statek piratów zyskał nowe oblicze po gruntownych pracach remontowych. Odnowiono nie tylko tutejsze budynki, ale całą linię nabrzeża. 

     Ulica widoczna na tym ujęciu (Xatt Il - Forn) posłużyła również do nagrania sceny ucieczki konnego powozu w filmie "Wyspa piratów", o czym zresztą wcześniej pisałem. W obecnej zabudowie nagranie scen z obu tych filmów byłoby nieco utrudnione.

     Panowie przybywają pod dawną siedzibę firmy, w której pracował Dantes a która zmieniła swojego właściciela. Część budynku z balkonem musiała zostać dobudowana na potrzeby filmu, ponieważ obecnie nie ma po niej najmniejszego śladu. Trochę mnie to dziwi, ponieważ balkon i tak w tym miejscu jest, a dobudowana cześć nie jest w żaden sposób istotna fabularnie.

     Zdenerwowany Dantes odchodzi w kierunku centrum miasta. W jego tle widoczny jest budynek Muzeum Morskiego Malty, którego zegar pojawił się w jednym ze wcześniejszych wpisów.